Τον τελευταίο χρόνο παρατηρούμε έντονες εκφράσεις μισαναπηρισμού στα κοινωνικά δίκτυα με αφορμή περιστατικά εις βάρος της ζωής αναπήρων. Είναι ένα ανακλαστικό απέναντι σε μια συνθήκη ανοίκεια για τους περισσότερους ή έχει βαθύτερες ρίζες σε ιδέες περί ανωτερότητας; Η ευγονική, που συνδέθηκε με την έννοια της κυριαρχίας και της ιεραρχίας, με την κληρονομικότητα και τη βελτίωσή της, την αναπαραγωγή, τον θάνατο, την ευφυΐα, την ευρωστία, τη δημόσια υγεία, που τάχθηκε κατά της μόλυνσης, της ασθένειας και του εκφυλισμού, που επικαλέστηκε την ασφάλεια και την πειθαρχία ενώ υποσχόταν, στο όνομα της προληπτικής ιατρικής, την εξάλειψη της εγκληματικότητας, φαίνεται να απλώνει ρίζες ακόμη και σήμερα. Γιατί στην εποχή όπου στη Νυρεμβέργη δεν θεσπίζονται πλέον νόμοι, όπου η ετερότητα, η συμπερίληψη, η αυτοδιάθεση, ο αυτοπροσδιορισμός της ταυτότητας κατοχυρώνονται ηθικά και νομικά, στον δυτικό κόσμο η ευγονική σκέψη και η ρητορική της γίνονται όλο και πιο εμφατικά παρούσες;
Στη συνάντηση αυτή θα παρουσιαστεί με όσο το δυνατόν πιο ευσύνοπτο τρόπο η ιστορία της ευγονικής από τις αρχές του 20ού αιώνα από τις ΗΠΑ έως την Ελλάδα, θα εξεταστούν περιπτώσεις χωρών του δυτικού κόσμου, όπου η καταναγκαστική στείρωση των ΑμεΑ δεν έχει ποινικοποιηθεί. Επίσης, θα παρουσιαστούν ενδεικτικοί άξονες πάνω στους οποίους προτείνεται να βασιστεί η διδασκαλία ενός τόσο τραυματικού κεφαλαίου της σύγχρονης Ιστορίας. Το σεμινάριο θα ολοκληρωθεί με συζήτηση με τους/τις συμμετέχοντες/ουσες.