Πρόκειται για ένα μάθημα βασισμένο στη σύγχρονη δραματουργία το οποίο εστιάζει στη συγκριτική ανάλυση τριών εμβληματικών έργων: τη «Δεσποινίδα Τζούλια» του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ (νατουραλισμός, συμβολισμός), τις «Δούλες» του Ζαν Ζενέ (σουρεαλισμός, θέατρο του παραλόγου) και το «Μήδειας Υλικό» του Χάινερ Μύλλερ (μεταδραματικό θέατρο). Μέσα από την προσεκτική επιλογή και τη λεπτομερή εξέταση ορισμένων σκηνών, το μάθημα θα επιχειρήσει να αναδείξει τις θεματικές και μορφολογικές συγγένειες και διαφορές των έργων αυτών, εστιάζοντας σε ζητήματα εξουσίας, ταξικής και έμφυλης σύγκρουσης και στον τρόπο που επιλέγει η κάθε εποχή να τα σχολιάζει και να τα παρουσιάζει αισθητικά. Κεντρικός άξονας του μαθήματος είναι η οργανική σύνδεση της θεωρίας με την παραστασιογραφία, καθώς στις συναντήσεις θα αξιοποιηθεί πλούσιο και πολυσυλλεκτικό οπτικοακουστικό υλικό από σύγχρονες παραστάσεις. Η προβολή και ο σχολιασμός αποσπασμάτων τους θα λειτουργήσουν ως εφαλτήριο για γόνιμες συγκρίσεις ανάμεσα σε διαφορετικές σκηνοθετικές προσεγγίσεις και αισθητικές σχολές. Οι αναλύσεις των κειμένων θα πλαισιωθούν από τα αντίστοιχα ιστορικά και θεωρητικά ρεύματα –από τον νατουραλισμό, τον συμβολισμό, τον σουρεαλισμό και το θέατρο του παραλόγου, έως το μεταδραματικό θέατρο– επιτρέποντας στους συμμετέχοντες να αναπτύξουν κριτικά εργαλεία και να αντιληφθούν τη δραματουργία όχι ως ένα στατικό κείμενο, αλλά ως έναν ζωντανό, εξελισσόμενο οργανισμό επί σκηνής.